FORMY OBLIGACJI

FORMY OBLIGACJI

Obligacje są emitowane w jednej z trzech postaci: imienne, na okazi­ciela lub jako zapis na rachunku. Forma imienna jest podobna do świadectwa własności akcji. Nazwisko posiadacza obligacji imiennej figuruje w rejestrze nabywców, a należności z tytułu oprocentowania przesyłane są na jego adres. Podczas sprzedaży tych walorów prowadzący ewidencję przelewów własności obligacji rejestruje je na nowego właściciela.

W przypadku obligacji na okaziciela (lub obligacji z kuponami) posia­danie oznacza własność. Właściciel takich obligacji nie jest zareje­strowany, a zatem emitent nie może wiedzieć, komu należy przesłać odsetki. Dlatego właśnie do obligacji na okaziciela dołączone są kupony. W terminie płatności oprocentowania właściciel odrywa kupon i wysyła go do agenta emisji, który prześle mu czek z należnymi odsetkami. Posiadacz obligacji może też wysłać kupon do swojego banku, który od­bierze należne odsetki.

Łatwo jest sprzedać obligacje na okaziciela, ponieważ nie ma konieczności dokonywania zmian w rejestrze nabywców. Z papierami tego rodzaju wiążą się jednak pewne kłopoty, dotyczące bezpieczeństwa ich przechowywania. Obligacje na okaziciela, podobnie jak pieniądze, muszą być przechowywane w bezpiecznym miejscu, ponieważ w ich przypadku posiadanie oznacza własność.

Obligacje mogą być też emitowane w postaci zapisów na rachunku. Zamiast świadectwa własności obligacji ich posiadacz otrzymuje świadectwo depozytowe w postaci komputerowego wydruku z numerem, które potwierdza własność. Posiadacze obligacji wskazują swoje rachun­ki bankowe lub depozytowo-kredytowe, na które mają być bezpośrednio przekazywane odsetki.